پیری، گلیکاسیون، محصولات گیاهی، فعالیت بدنی

Glycation is the chemical reaction known as non-enzymatic binding of a hexose sugar molecule with a free amino group to yield heterogeneous AGEs [1]. However, AGEs can also occur during food processing when foods are high in sugar, proteins, and fat heated up to high temperatures
گلیکاسیون واکنش شیمیایی است که به اتصال غیرآنزیمی یک مولکول قند هگزوز با یک گروه آمینه آزاد گفته می‌شود و AGE های ناهمگن تولید می‌کند
با این حال، AGE ها همچنین می‌توانند در طول فرآوری مواد غذایی، زمانی که مواد غذایی سرشار از قند، پروتئین و چربی هستند و تا دمای بالا گرم می‌شوند، رخ دهند.

ادامه نوشته

نقش ورزش و کاهش قند در جوان ماندن!

نقش ورزش و کاهش قند در جوان ماندن!

گلیکاسیون و پیری پوست
گلیکاسیون یک فرآیند طبیعی است که با افزایش سن و عوامل محیطی سریع تر شده و به پیری زودرس پوست منجر می‌شود.
برای جلوگیری از این فرآیند و حفظ جوانی پوست، می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

رژیم غذایی سالم و متعادل
کاهش قندهای ساده: مصرف زیاد قندهای ساده مانند شکر و نوشابه‌های شیرین، گلیکاسیون را تسریع می‌کند.
بنابراین، توصیه می شود یا مصرف این مواد را قطع کنید یا خیلی محدود کنید.

افزایش مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها:
میوه‌ها، سبزیجات، آجیل و دانه‌ها سرشار از آنتی‌اکسیدان‌هایی هستند که باعث حذف رادیکال‌های آزاد شده و به کاهش آسیب‌های ناشی از گلیکاسیون کمک می‌کنند.
مصرف پروتئین‌های باکیفیت:
پروتئین‌ها برای ترمیم و بازسازی پوست ضروری هستند.
از منابع پروتئینی باکیفیت مانند گوشت بدون چربی، ماهی، تخم‌مرغ، لبنیات کم‌چرب و حبوبات استفاده کنید.

مراقبت از پوست
استفاده از کرم ضدآفتاب:

اشعه UV (فرا بنفش) خورشید باعث تسریع گلیکاسیون می‌شود. بنابراین، هر روز از کرم ضدآفتاب با SPF مناسب استفاده کنید.

مرطوب نگه داشتن پوست:
استفاده از مرطوب‌کننده‌های مناسب نوع پوستتان، به حفظ رطوبت پوست و جلوگیری از خشکی و چین و چروک کمک می‌کند.
لایه برداری ملایم:
لایه برداری منظم با محصولات مناسب، به حذف سلول‌های مرده پوست و بهبود بافت آن کمک می‌کند.
استفاده از محصولات حاوی آنتی‌اکسیدان: سرم‌ها و کرم‌های حاوی ویتامین C، ویتامین E و سایر آنتی‌اکسیدان‌ها می‌توانند به کاهش آسیب‌های ناشی از گلیکاسیون کمک کنند.
سبک زندگی سالم
ورزش منظم:
ورزش به بهبود گردش خون و تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند و در نتیجه، پوست سالم‌تری خواهید داشت.
خواب کافی:
خواب کافی برای ترمیم سلول‌های پوست ضروری است.
کاهش استرس: استرس می‌تواند تولید هورمون کورتیزول را افزایش دهد که به نوبه خود باعث التهاب و تسریع پیری پوست می‌شود.
ترک سیگار: سیگار کشیدن یکی از عوامل اصلی پیری زودرس پوست است.

*تنهایی و انزوا کُشنده است!*

*تنهایی و انزوا کُشنده است!*

*عشق و دوستی و آهسته شدن روند پیری!*

توانایی برقراری ارتباطات اجتماعی و حفظ آن! نقش مهمی در جوان ماندن مغز دارد!
بالا رفتن سن غالبا با زوال عقل demance و بیماریهای مهلکی چون آلزایمر همراه است!

سال‌ها تصور می‌شد که روند پیری مغز، برگشت‌ناپذیر است و کاملاً وابسته به ژنتیک یا نوع تغذیه است؛ ا
ما پیشرفت‌ها در علوم اعصاب این باور را رد کرده است!

تا بحال فکر می کردیم آنچه باعث جوان ماندن ذهن و مغز می‌شود، مصرف مکمل‌های گران‌قیمت، رژیم‌های غذایی عجیب و غریب یا مثل قدیم ها که دنبال آب حیات بودند یک اکسیر نادر و معجزه‌گر باعث جوانی می شود!.

اما تازه‌ترین یافته‌های علمی پاسخی شگفت‌انگیز و بسیار ساده برای محافظت از سلول‌های مغزی کشف کرده است!
یعنی یک ویژگی کاملاً انسانی و در دسترس همگان، می‌تواند اثری قدرتمند و واقعی برآهسته تر شدن روند پیری مغز داشته باشد:

توانایی برقراری ارتباطات اجتماعی و حفظ آن.

این پژوهش ها که بتازگی روی هزاران بزرگسال انجام شده و نتایج آن در اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد، نشان می‌دهد ک
خلاقیت در ایجاد روابط اجتماعی و عمیق کردن این روابط، مستقیما بر سازو کارهای بیولوژیکی که مسئول پیری در مغز هستند تأثیر می‌گذارند.

به زبان ساده‌تر،

*احساس دوستی، عشق و حس تعلق داشتن به یک جمع می‌تواند بطور بسیار ملموسی روند پیری مغز را کاهش دهد.*

*چرا «سن بیولوژیکی» مهم‌تر از سن شناسنامه‌ای است؟!*
مغز ما هم مانند سایر اندام‌های بدن، با گذر زمان دچار تغییر و تحول می‌شود.
کاهش ماده خاکستری،در قشر مغز و نازک شدن قشر مغز و تغییرات رگهای خونی، همگی در تصویربرداری‌های MRI قابل مشاهده‌اند.

مجموع این تغییرات، چیزی است که دانشمندان به آن «سن مغز» می‌گویند
مطالعه بزرگی که در مرکز تحقیقات MIDUS آمریکا، با تجزیه و تحلیل فعالیت مغزی بیش از ۲ هزار بزرگسال در طول چندین سال انجام شد، یک نتیجه شگفت‌آور را نشان داد:

*اینکه روند پیری مغز در افرادی که روابط اجتماعی فعال‌تر، گرم‌تر و پایدارتر داشتند، آهسته تر از دیگران بود.*
به عبارت دیگر،

گرمای زندگی خانوادگی، مشارکت در برنامه‌های و آیین های ملی و مذهبی یا اجتماعی و دریافت حمایت عاطفی از دوستان و عزیزان، همه اینها می‌توانند تاثیر معجزه‌آسایی بر توانایی مغز بگذارند.
نکته :
یادتان باشد که کیفیت دوستی مهمتر از کمیت آن است
حال سوال این است که آیا برای بهره‌مندی از این اثر، باید دوستان زیادی داشت؟!
نه لزوما

زیرا کیفیت بر کمیت غلبه دارد و یک حلقه کوچک اما قوی از دوستان، صمیمی و نزدیک برای محافظت از مغز کافی است.

پژوهشگران همچنین تاکید دارند که

هیچ‌وقت برای تقویت روابط اجتماعی و در نتیجه تقویت قدرت مغز، دیر نیست.
جالب است بدانید که
حتی در ۶۰ یا ۷۰ سالگی، مغز همچنان پذیرای ارتباطات جدید است.

به همین دلیل به همگان توصیه می‌شود که برای مبارزه با تنهایی بخصوص در سنین بالا، از انجام کارهای داوطلبانه هرچند کوچک، حضور در برنامه‌های گروهی محلی حتی فعالیت در شبکه‌های اجتماعی غافل نشوید.

راه‌هایی برای ایجاد یا بازآفرینی ارتباط با دیگران پیدا کنید!

هورمون گرلین یا هورمون گرسنگی

اگر احساس کرده‌اید که گرسنگی شما هیچ خط پایانی ندارد !!

یا حتی پس از یک وعده غذایی مفصل، باز هم احساس گرسنگی می‌کنید؟!

دلیل این اشتهای بی انتها ممکن است هورمونی به نام هورمون گرلین یا هورمون گرسنگی باشد.
گرلین، که اغلب به عنوان هورمون اشتها نیز شناخته می‌شود، نقشی اساسی در تنظیم اشتها و وزن بدن ایفا می‌کند.

این هورمون کوچک اما قدرتمند، از سلول‌های خاصی در معده ترشح می‌شود و سیگنال‌هایی را به مغز ارسال می‌کند تا به ما بگوید که گرسنه هستیم. هورمون گرلین نه تنها بر اشتها تأثیر می‌گذارد، بلکه بر متابولیسم، خواب، و حتی عملکرد شناختی ما نیز تأثیرگذار است.

هورمون گرلین
گرلین که اغلب به عنوان “هورمون گرسنگی” شناخته می‌شود، از سلول‌های خاصی در معده ترشح می‌شود و سیگنال‌هایی را به مغز ارسال می‌کند تا به ما بگوید که گرسنه هستیم. گرلین نقش مهمی در تنظیم اشتها و وزن بدن ایفا می‌کند.

ترشح هورمون گرلین در معده به معنای این است که ما گرسنه هستیم.
هورمون گرلین علاوه بر اعلام گرسنگی به مغز، نقش و عملکردهای متعددی نیز دارد. از جمله:

اشتها را افزایش می‌دهد؛
مصرف غذا را افزایش می‌دهد؛
موجب افزایش ذخیره چربی می‌شود؛
در تشکیل استخوان و تقویت آن موثر است؛
اثرات محافظتی بر روی سیستم قلبی عروقی دارد؛
در محافظت از عضلات بدن در برابر ضعف نقش دارد؛
به تحریک غده هیپوفیز برای ترشح هورمون‌‎های رشد کمک می‌کند؛
نقش مهمی در میانجیگری گلوکز کل بدن و هموستاز انرژی (یعنی تعادل) دارد؛
در کنترل قندها و نحوه ترشح انسولین (هورمونی که مسئول پردازش قند است) نقش دارد.
تنظیم اشتها و تعادل هورمون گرلین یا گرسنگی بستگی به نوع تغذیه و حجم غذاهایی که در طول روز می‌خورید دارد. پیروی از یک رژیم غذایی استاندارد به حفظ این تعادل کمک خواهد کرد.

تفاوت هورمون گرلین با هورمون لپتین
هورمون لپتین توسط سلول‌های چربی (آدیپوسیت‌ها) ترشح می‌شود و نقش اصلی آن ارسال پیام سیری به مغز است. این هورمون به تنظیم اشتها، تعادل انرژی و وزن بدن کمک می‌کند.

بیشتر بخوانید: هوس شکلات نشانه چیست؟
appetite hormone 7 هورمون گرلین که به عنوان هورمون اشتها یا گرسنگی نیز شناخته می‌شود، عملکردی برعکس لپتین یا هورمون سیری دارد.
گرلین و کاهش وزن می‌پردازیم.
هورمون لپتین برعکس هورمون گرلین، موجب احساس سیری می‌شود.
لپتین و گرلین عملکردی متضاد دارند. لپتین توسط بافت چربی و گرلین از سلول‌های معده ترشح می‌شود. در حالی که لپتین پیام سیری را به مغز می‌فرستد، گرلین تحریک‌کننده اشتها است و قبل از وعده‌های غذایی افزایش می‌یابد.

لپتین پس از غذا و در شرایط پرچربی بدن افزایش پیدا می‌کند، اما گرلین در حالت گرسنگی و کمبود کالری بیشتر می‌شود. گرلین مستقیما مغز را برای غذا خوردن تحریک می‌کند، در حالی که لپتین بیشتر نقش بازدارنده در برابر پرخوری دارد. در چاقی، سطح لپتین بالاست اما تأثیرش کاهش یافته، در حالی که گرلین معمولاً سرکوب نمی‌شود.

ویژگی‌ها لپتین گرلین
منبع ترشح بافت چربی معده (سلول‌های فوندوس)
اثر بر اشتها کاهش اشتها (سیری) افزایش اشتها (گرسنگی)
زمان اوج ترشح پس از خوردن غذا پیش از وعده غذایی
نقش در چاقی سطح بالا با مقاومت عملکردی فعال بودن و مهار کم
گرلین چگونه موجب احساس گرسنگی در بدن می‌شود؟
عملکرد گرلین در بدن ما به شرح زیر است:

۱- ترشح از معده:

وقتی معده خالی است، سلول‌های خاصی در معده شروع به تولید و ترشح گرلین می‌کنند.

۲- ورود به جریان خون: گرلین ترشح شده وارد جریان خون شده و به سمت مغز حرکت می‌کند.

۳- تأثیر بر هیپوتالاموس:

گرلین به بخشی از مغز به نام هیپوتالاموس می‌رسد. هیپوتالاموس مرکز کنترل بسیاری از عملکردهای حیاتی بدن از جمله گرسنگی، تشنگی و دمای بدن است.

۴- تحریک گیرنده‌های خاص: گرلین به گیرنده‌های خاصی در هیپوتالاموس متصل می‌شود و این اتصال باعث تحریک نورون‌هایی می‌شود که مسئول احساس گرسنگی هستند.

۵- احساس گرسنگی:

این تحریکات عصبی باعث ایجاد احساس گرسنگی در ما می‌شود و ما را به دنبال غذا می‌گرداند.
هورمون گرلین بالا باشد بهتر است یا پایین؟
هیچکدام. سطح گرلین باید همیشه در مقدار مناسب باشد. بالا بودن و پایین بودن آن هر دو موجب عوارضی در بدن خواهد شد. سطح مناسب و ایده‌آل گرلین، سطحی است که به بدن اجازه می‌دهد تا انرژی مورد نیاز خود را تامین، اما در عین حال از پرخوری و چاقی جلوگیری کند.

عوارض هورمون گرلین پایین
گاهی سطح هورمون اشتها در بدن آنقدر کم است که ممکن است عوارض و بیماری‌های زیر را به دنبال داشته باشد. در واقع سرکوب هورمون گرلین به دلایل محتلف موجب آسیب‌های متعددی به بدن خواهد شد از جمله:

گاستریت مزمن
سوءهاضمه عملکردی
عفونت هلیکوباکتر پیلوری
سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS)
در بررسی‌های پزشکی مشخص شد بیمارانی که پس از جراحی بای پس وزن کم می‌کنند نسبت به افرادی که با روش‌های دیگر مانند رژیم غذایی و ورزش، وزن خود را کاهش می‌دهند سطح گرلین پایین تری دارند، هر چند این عمل جراحی ممکن است عوارضی به همراه داشته باشد و حتی سطح گرلین بدن را بیش از اندازه کاهش دهد.
نکات مهم:

گرلین زمانی که هیدراته می‌شوید کاهش و در صورت کم‌ آبی بدن، افزایش پیدا می‌کند. با نوشیدن آب زیاد و مصرف غذاهای آب‌ دار مانند میوه‌ها و سبزیجات هیدراته بمانید.
انواع غذاهایی که می‌خورید بر گرلین تأثیر می گذارند. به عنوان مثال، خوردن غذاهای سرشار از پروتئین یا کربوهیدرات‌های سالم، سطح گرلین را بیشتر از خوردن غذاهای پر چرب کاهش می‌دهد.
از رژیم‌های مد روز یا یویو، که در آن به طور مکرر وزن اضافه را کاهش می‌دهید و بازگشت وزن را تجربه می‎‌کنید، خودداری کنید و وزن ثابتی را حفظ کنید. زیرا محدود کردن بیش از حد مصرف غذا می‌تواند منجر به عود پرخوری شود.
خواب کافی
خواب کافی یکی از عوامل بسیار مهم در کنترل سطح هورمون گرلین و در نتیجه تنظیم اشتها و وزن بدن است. هنگامی که به اندازه کافی نمی‌خوابیم، بدن ما به طور طبیعی هورمون گرلین را بیشتر ترشح می‌کند. این افزایش ترشح گرلین باعث می‌شود احساس گرسنگی بیشتری کنیم و در نتیجه، بیشتر غذا بخوریم.

خواب کافی و باکیفیت ترشح هورمون گرلین را کنترل می‌کند.
ورزش منظم
ورزش یکی از موثرترین راه‌ها برای کنترل سطح گرلین و در نتیجه کاهش اشتها و افزایش سوخت و ساز بدن است. با انجام فعالیت بدنی منظم، می‌توانید به تغییرات مثبتی در بدن خود دست یابید. ورزش به روش‌های زیر به کاهش سطح گرلین کمک می‌کند:

کاهش حساسیت به گرلین: ورزش منظم باعث می‌شود سلول‌های بدن به هورمون گرلین کمتر حساس شوند. به عبارت دیگر، با ورزش، بدن به سیگنال‌های گرسنگی کمتری پاسخ می‌دهد.
افزایش سوخت و ساز: ورزش باعث افزایش متابولیسم پایه بدن می‌شود. این بدان معناست که بدن حتی در حالت استراحت نیز کالری بیشتری می‌سوزاند و نیاز به انرژی کمتری احساس می‌شود.
افزایش توده عضلانی: ورزش به افزایش توده عضلانی کمک می‌کند. عضلات، کالری بیشتری نسبت به چربی می‌سوزانند.

کاهش استرس:
ورزش یکی از بهترین راه‌ها برای کاهش استرس است. استرس می‌تواند باعث افزایش سطح گرلین شود.
ورزش و تحرک روزانه می‌تواند میزان ترشح هورمون گرلین را کنترل کند.
مدیریت استرس
تکنیک‌هایی مانند مدیتیشن، یوگا و تمرین‌های تنفس عمیق می‌توانند با آرام‌ سازی ذهن و بدن، سطح استرس را به‌طور قابل‌ توجهی کاهش دهند. کاهش استرس به تنظیم بهتر هورمون‌ها کمک کرده و در نتیجه می‌تواند باعث کاهش ترشح هورمون گرلین و کنترل بهتر اشتها شود.

کلام آخر
هورمون گرلین به عنوان یکی از مهم‌ترین تنظیم‌کننده‌های اشتها، نقش بسیار حیاتی در حفظ تعادل انرژی بدن ایفا می‌کند. افزایش سطح این هورمون، احساس گرسنگی را تحریک کرده و در نتیجه، باعث افزایش مصرف غذا می‌شود. از سوی دیگر، کاهش سطح گرلین می‌تواند به کاهش اشتها و در نتیجه کاهش وزن کمک کند.

کنترل سطح گرلین برای حفظ وزن سالم و پیشگیری از بیماری‌های مرتبط با چاقی بسیار مهم است. برای این منظور، توصیه می‌شود از یک رژیم غذایی سالم و متعادل، خواب کافی و ورزش منظم بهره مند شوید.

در نهایت، به این نکته توجه داشته باشید که گرچه هورمون گرلین نقش مهمی در تنظیم اشتها دارد، اما عوامل دیگری نیز در کنترل وزن دخیل هستند. بنابراین، برای دستیابی به وزن سالم و حفظ آن، یک رویکرد جامع شامل تغییرات در سبک زندگی، تغذیه و فعالیت بدنی ضروری است.

ناپروکسین ضد درد و التهاب

ناپروکسن
داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است
موارد مصرف

که برای درد، التهاب و تب بهبود آرتریت، نقرس، درد قاعدگی، درد عضلانی و سردرد است.

قرص‌های آن ۲۵۰ و ۵۰۰ میلی‌گرمی، هستتد نوع کپسولی آن هم موجود است
شربت آن هم بشکل سوسپانسیون است.

مقدار مصرفی هم بسته به نوع بیماری و شدت علائم متفاوت است؛
در آرتریت ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز توصیه می‌شود .
در بیماران با زخم معده فعال، مشکلات کلیوی یا حساسیت به NSAIDها هم منع مصرف دارد.