اشاره سعدی به ناتوانی جنسی impotency در مردان
در موارد زیاری در بوستان و گلستان استاد سخن سعدی بزرگ اشاراتی ضمنی و گاه صریح به موضوعات پزشکی کرده از جمله بارها به موضوع ناتوانی جنسی impotency در مردان اشاره کرده از جمله در حکایت پیرمردی که با دختر جوانی ازدواج کرده ولی چون ناتوانی جنسی داشته مجبور به طلاق می شود و باقی قضایا
در جایی چند بیت عربی هم اورده که برگردان معنی آن به پارسی کمی مشکل است. از جمله :
لمّا رَأَت بَینَ یَدَی بَعلِه
اشَیئاً کَأرخیٰ شَفَةِ الصّائِمِ
تَقولُ هذا مَعهُ مَیّتٌ
وَ اِنَّما الرُّقْیَةُ للنّائِمِ
هنگامیکه زن جوان( برای نزدیکی ) به پیش شوهر(پیرش) رفت چیزی سست و فرو افتاده تر از لب روزهدار دید!( کنایه از شل بودن آلت تناسلی) و گفت : این چیزی که با اوست( آلت تناسلی پیرمرد) همچون مرده است. و چیزی نیست که با دعا و ورد و جادو بشود آن را زنده کرد! و دعا و ورد برای خفته ها موثر است نه مرده ها
خلاصه اینکه این ناتوانی جنسی چیزی نیست که قابل درمان باشد!